W NRD sztuka ludowa stanowiła segment ideologicznie zdefiniowanej i wspieranej finansowo "kultury masowej". Oficjalnie nazywano ją sztuką ludową, amatorską i artystyczną twórczością ludową. Obejmowały one działalność w kołach sztuk plastycznych i użytkowych, w chórach, zespołach muzycznych, tanecznych i teatralnych, w kołach literatów i w klubach śpiewaczych. Często były one nadzorowane przez artystów z wykształceniem akademickim i charakteryzowały się znacznym potencjałem artystycznym. Wystawa specjalna stanowi kompleksowy przegląd artystów i dzieł sztuki serbołużyckiej, a także wgląd w intensywną promocję sztuki ludowej w NRD.